تسبيح حق‌تعالى به سعهء وجودى او من جميع الجهات است ، لذا تسبيحش عين حمد و ثنا است . و نيز براى آن كه ساجد - كه همهء ذوات وجودات را بجز وجود حق‌تعالى نفى كرد - مستشعر آن شود كه هر چه مىبيند حق سبحان قائم مقام اوست و او است ظاهر به نفس . أَيَكُونُ لِغَيْرِكَ مِنَ الظُّهُورِ ما لَيْسَ لَكَ حَتّى يَكُونَ هُوَ الْمُظْهِرَ لَكَ مَتى غِبْتَ حَتّى تَحْتاجَ إلى دَليلٍ يَدُلُّ عَلَيْكَ « 1 » . آيا براى غير تو ظهورى هست كه براى تو نباشد ، تا ظهور آن غير سبب ظهور تو باشد ؟ ! كِى پنهان بوده‌اى تا نيازمند به دليلى باشى كه بر تو دلالت كند . [ هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ ] « 2 » . اوست اول و آخر و ظاهر و باطن . پس خداى را به اين موهبت عظمى ثنا گويد : هر دمش با من دل‌سوخته لطفى دگر است * اين گدا بين كه چه شايسته انعام افتاد « 3 » سجده و ترك خويشتن امام خمينى رحمه الله در سرّ وضع سجده مىگويد : سجده نزد اصحاب عرفان و ارباب قلوب ، ترك خويشتن و چشم بستن از ما

--> ( 1 ) - قسمتى از دعاى عرفه حضرت سيدالشهداء عليه السلام . ( 2 ) - حديد ( 57 ) : 3 . ( 3 ) - حافظ .